«Φιλοκτήτης» του Γιάννη Ρίτσου

Το Πειραματικό Θέατρο Τέχνης της εταιρείας Τέχνης και Πολιτισμού ΠΛΕΥΣΗ ΣΤΟ ΑΙΓΑΙΟ σε συνεργασία με το studio Μαυρομιχάλη και τον Θεατρικό Οργανισμό «Νέο Λόγο», παρουσιάζουν το έργο του Γιάννη Ρίτσου, «Φιλοκτήτης».

Η ιστορία

Καλοκαιριάτικο απόγευμα. Σε μιαν ερημική ακρογιαλιά νησιού — ίσως της Λήμνου. Ένα καράβι αραγμένο. Ακούγονται φωνές και γέλια ναυτών. Έξω από μια βραχοσπηλιά, κάθονται δυο άντρες — ο ένας, γενειοφόρος, ώριμος,· ο άλλος, νέος, σα να ’ναι  ο Νεοπτόλεμος.

Ο ώριμος άντρας, ύστερ’ από χρόνια απομόνωσης, είχε μιλήσει πολύ στον Νέο, και τώρα σωπαίνει πάλι, μέσα στη θλίψη. Ο Νέος, σα να παίρνει μια δύσκολη απόφαση, αρχίζει να του μιλάει.

Δεύτερο Κείμενο

ΟΧΙ τοις κείνων ρήμασι πειθόμενοι πια… αλλά με το το «ένδον ρήμα» μέσα στην Ιστορία… με τον εσώτερο πυρήνα του ο καθένας μέσα στη ζωή, στην αέναη αλλαγή του κοσμου… γνωρίζοντας πως δεν υπάρχει καμμιά ουσιαστική νίκη!

Η σκηνοθετική ματιά

Ο πιο συστηματικός μελετητής του ποιήματος του Ρίτσου, ο Πίτερ Μπήαν, υποστήριξε ότι ο ποιητής χρησιμοποίησε τον μύθο του Φιλοκτήτη με τέτοιο τρόπο ώστε να αποτυπώσει όλη την ελληνική ιστορική εμπειρία, επισημαίνοντας μάλιστα ότι «η σημαντικότερη πολιτική αλλαγή στη ζωή του ίδιου του Ρίτσου, όπως και του Σοφοκλή, ήταν η διάσπαση της ενότητας των Ελλήνων».

Ο Ρίτσος ταλαντεύεται μεταξύ ιστορικής πληγής και ψυχικού τραύματος, ιδεολογικού καθήκοντος και ιδιωτικής ενδοσκόπησης, πράξης και προσωπείου, πολέμου και φιλίας.  Αν ο Φιλοκτήτης του Σοφοκλή είναι μια ιστορία πόνου, απάτης και του πώς κερδίζεται ο πόλεμος, ο μονόλογος του Ρίτσου είναι πιο αμφίσημος σε σχέση με άλλες, παλαιότερες και σύγχρονες, εκδοχές του μύθου. Εστιάζοντας στον Νεοπτόλεμο και όχι στον Φιλοκτήτη, ο Ρίτσος προσθέτει μια νέα διάσταση στη σύγχρονη πρόσληψη του μύθου και δοκιμάζει να προσδιορίσει τη συνολική πολιτική του θεωρία: Είμαι ζωντανός σημαίνει συμμετέχω σ’ έναν προβληματικό κόσμο. Πρέπει να πάμε στην Τροία, αλλά πρέπει να πάμε όχι πια ξεγελασμένοι από μηχανισμούς που η ίδια η ιστορία έχει διαψεύσει, είτε από φτηνούς ή χρεωκοπημένους μύθους, αλλά να προχωρήσουμε με τα μάτια ορθάνοιχτα, χωρίς αυταπάτες, μεταφέροντας τη «σιωπή» μας, μέσα στην οποία θα αποδεσμευτούν νέες δυνάμεις, που θα χρησιμεύσουν στην ανθρωπότητα σαν ένα γεφύρωμα προς το μέλλον.


ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ:

Σκηνοθεσία-σκηνογραφία: Νικόλας Ιορδανίδης

Σκηνικά-Κοστούμια: Πλεύση στο Αιγαίο

Φωτισμοί: Έκτορας Ροδινός

ΗΘΟΠΟΙΟΙ:

Νικόλας Ιορδανίδης, Μαριέλα Δουμπού

ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ:

Κανονικό : 10 ευρώ

Φοιτητικό, κάτω των 25 ετών και άνω των 65 ετών, Άνεργοι : 8 ευρώ

Ατέλειες : 5 ευρώ

ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 60 λεπτά ( χωρίς διάλειμμα )
ΗΜΕΡΕΣ / ΩΡΕΣ: Κάθε Τετάρτη, 18:30. Μέχρι 8 Απριλίου 2020