Υπάρχουν στιγμές που μια ζωή αλλάζει αθόρυβα. Ένα ζευγάρι περιμένει έξω από ένα δωμάτιο νοσοκομείου. Μια γυναίκα και ο σύζυγός της περνούν τη νύχτα συζητώντας για μια απόφαση από την οποία δεν υπάρχει επιστροφή. Ένα νεαρό ζευγάρι αναμετριέται με τους φόβους και τις επιθυμίες του λίγο πριν ξημερώσει. Μια παρέα έρχεται αντιμέτωπη με το βάρος της ενοχής. Ένας άνθρωπος συνεχίζει να σηκώνει, σιωπηλά, περισσότερα απ’ όσα μπορεί να αντέξει.
Πέντε από τα σημαντικότερα διηγήματα του Ρέυμοντ Κάρβερ σε μια ενιαία θεατρική σύνθεση, που αναζητά το νήμα που ενώνει τους ήρωές του: την αγάπη που δοκιμάζεται, τη μοναξιά που δεν ομολογείται ποτέ, την αδυναμία της επικοινωνίας και την επίμονη ανθρώπινη ανάγκη να βρεθεί, ακόμη και την τελευταία στιγμή, μια μικρή παρηγοριά.
Οι ιστορίες «Μια μικρή παρηγοριά», «Τόσο πολύ νερό τόσο κοντά στο σπίτι», «Όποιος και αν ήταν σε αυτό το κρεβάτι», «Η γυναίκα του φοιτητή» και «Ο Ελέφαντας» συνθέτουν ένα θεατρικό ταξίδι στον κόσμο του σπουδαίου Αμερικανού συγγραφέα. Με την ακρίβεια, τη λιτότητα και τη συγκλονιστική ανθρωπιά που χαρακτηρίζουν το έργο του Κάρβερ, οι ήρωες βρίσκονται αντιμέτωποι με γεγονότα που μοιάζουν καθημερινά, αλλά αποκαλύπτουν τις πιο βαθιές ρωγμές της ανθρώπινης ύπαρξης.
Πέντε ιστορίες. Ένας κοινός κόσμος, όπου η πιο μικρή χειρονομία μπορεί να γίνει η τελευταία ελπίδα για λύτρωση.
Ρέυμοντ Κάρβερ
O Ρέιμοντ Κάρβερ (Raymond Carver) ήταν αμερικανός πεζογράφος και ποιητής, από τους σπουδαιότερους διηγηματογράφους του 20ου αιώνα. Το έργο του κινείται στη ρεαλιστική παράδοση του Στίβεν Κρέιν και του Έρνεστ Χέμινγουεϊ, ενώ θεωρείται από την κριτική ως ένας από τους διαδόχους του Άντον Τσέχοφ στο χώρο του διηγήματος.
Στα διηγήματά του, που διακρίνονται για το μινιμαλιστικό τους ύφος και συχνά για την έλλειψη κορύφωσης, ο Κάρβερ παρουσιάζει την καθημερινότητα και τα προβλήματα των απλών ανθρώπων. Οι ήρωές του συνθλίβονται από διαλυμένους γάμους, οικονομικά προβλήματα και αποτυχημένες καριέρες, αλλά συχνά δεν μπορούν να κατανοήσουν την κατάσταση στην οποία βρίσκονται και να την υπερβούν. Ο Κάρβερ έγινε ευρύτερα γνωστός και εκτός ΗΠΑ μετά το θάνατό του, όταν ο αμερικανός σκηνοθέτης Ρόμπερτ Άλτμαν γύρισε το 1993 την εξαιρετική ταινία «Στιγμιότυπα» («Short Cuts»), βασισμένη σε διηγήματά του.
Ο Ρέιμοντ Κάρβερ γεννήθηκε στις 25 Μαΐου 1938 στην πόλη Κλάτσκανι της πολιτείας Όρεγκον των ΗΠΑ.
Παντρεύτηκε αμέσως μετά την αποφοίτησή του από το Λύκειο, το 1956, τη 16χρονη Μέριλιν Μπερκ κι εργάστηκε ως θυρωρός, βενζινάς και ντελιβεράς για να συντηρήσει την οικογένειά του και τα δύο παιδιά που είχε αποκτήσει με τη σύζυγό του, η οποία εργαζόταν ως σερβιτόρα. Παράλληλα, ενδιαφερόταν για τη λογοτεχνία και παρακολούθησε μαθήματα δημιουργικής γραφής στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας (Τσίκο) το 1958.
Την εποχή εκείνη άρχισε να δημοσιεύει τα πρώτα του διηγήματα σε περιοδικά. Η πρώτη αναγνώριση για τον Κάρβερ ήρθε το 1967 με το διήγημα «Λοιπόν, θα πάψεις, σε παρακαλώ;» («Will You Please Be Quiet, Please?»), που έδωσε το τίτλο και στη συλλογή διηγημάτων που κυκλοφόρησε το 1976 και τον καθιέρωσε ως συγγραφέας πρώτης γραμμής.
Από το 1967 αντιμετώπιζε έντονα προβλήματα αλκοολισμού και επανειλημμένα νοσηλεύτηκε σε κλινικές για αποτοξίνωση, χωρίς να σταματήσει να γράφει. Στα τέλη της δεκαετίας του ‘70 ξεπέρασε το πρόβλημά του και άρχισε να διδάσκει δημιουργική γραφή στα Πανεπιστήμια Τέξας (Ελ Πάσο) και Σίρακιουζ. Το 1982 πήρε διαζύγιο από τη σύζυγό του και επισημοποίησε τη σχέση του με την ποιήτρια Τες Γκάλαχερ, την οποία παντρεύτηκε λίγο πριν από τον θάνατό του.
Το 1983 κέρδισε ένα λογοτεχνικό βραβείο του οποίου η ετήσια χορηγία του έλυσε το οικονομικό πρόβλημα κι έκτοτε επικεντρώθηκε στη συγγραφή. Από την περίοδο αυτή έχουν μεταφραστεί στα ελληνικά οι συλλογές διηγημάτων «Για τι πράγμα μιλάμε όταν μιλάμε για αγάπη» («What we talk about when we talk about love») και «Καθεδρικός Ναός» («Cathedral»).
Ο Ρέιμοντ Κάρβερ πέθανε στις 2 Αυγούστου 1988 στο Πορτ Άντζελες της πολιτείας Γουάσινγκτον από καρκίνο του πνεύμονα, σε ηλικία 50 ετών.
